Minningarorð um Hlyn Þór Sigurðsson

Við höfum verið þeirrar gæfu aðnjótandi að hafa verið samvistum við Hlyn Þór frá því hann hóf að æfa knattspyrnu með yngstu flokkum Íþróttafélags Reykjavíkur. Hann var einstaklega þægilegur í allri umgengni, jákvæður, glaðlegur og viðræðugóður. Hann gat verið glettinn og til í fjörlega leiki án þess að ganga of langt. Hann var stæltur á velli, viðbragðsfljótur og snar í snúningum. Hann gaf sig í kappleikina af fullum krafti, en sýndi um leið andstæðingunum tilhlýðilega virðingu. Hann var þeirrar gerðar að það lá beint við að hann var fenginn til þess að leiðbeina yngri iðkendum í knattspyrnu eða öðrum leikjum hjá ÍR.
Hlynur skilur eftir sig stórt skarð og hans er sárt saknað af vinum og félögum í íþróttum, skólum og á leikvelli lífsins. En minningin um góðan dreng lifir. Í hugann koma ótal æfingar, leikir og keppnisferðir og mót hér á höfuðborgarsvæðinu og víðar á landinu, s.s. í Eyjum og á Akureyri, en einnig í Liverpool, á Jótlandi og á Spáni. Þar var Hlynur ætíð til fyrirmyndar í góðum hópi.

Fótboltafélagar og þjálfarar hans í gegnum árin kveðja nú góðan vin með miklum söknuði. Sárastur er þó söknuður foreldra, bræðra og annarra ættingja.  Við vottum þeim okkar dýpstu samúð.

Leikmenn, foreldraráð og þjálfarar ÍR