Bréf til ÍR inga frá formanni aðalstjórnar.

Árið 2011 sem senn er á enda hefur verið viðburðarríkt í starfi Íþróttafélags Reykjavíkur.  Félagið okkar á sér lengsta sögu íþróttafélaga á Íslandi með samfellda starfsemi frá stofnun þess árið 1907 og náði því 104 ára aldri á árinu og 105 ára afmæli í sjónmáli í mars næst komandi.  Níu deildir eru starfandi innan félagsins, fjöldi iðkenda var um 2300 á árinu og er fjöldi félagsmanna um 5000, það þarf því ekki að velkjast í vafa um umfang starfseminnar.  Þetta gerir félagið okkar að einu stærsta íþróttafélagi landsins.  

Reksturinn og umhverfið
Rekstrarumhverfi íþróttafélaga er með erfiðasta móti um þessar mundir þar sem minni fjármunir koma frá Reykjavíkurborg og atvinnufyrirtæki eru síður aflögufær.  Á slíkum tímum er okkur hollt að rifja upp söguna, sérstaklega með hvað hætti félagar okkar byggðu upp starfið á síðustu öld, með fórnfýsi, samstöðu og dugnað að vopni. 
Árið 2010 var okkur erfitt í rekstri og nokkuð tap á því ári.  Með dugnaði og útsjónasemi starfsmanna okkar í Skógarseli hefur tekist að snúa blaðinu við og sjáum fram á að rekstur aðalstjórnar verði með jákvæðum formerkjum á þessu ári.  Það má segja að öllum steinum hafi verið velt við á þeirri leið að hagræða í rekstrinum og hefur margt smátt orðið stórt í þeim efnum. Það er mikilvægt að þeir sem reka jafn mikilvæga starfsemi og okkar geti búið við sambærilegt rekstrarumhverfi og önnur stór íþróttafélög, á það jafnt við um fjárframlög sem og aðstöðu fyrir starfsemina.  Sögulega hefur ÍR verið á hrakhólum hvað varðar aðstöðu en saga félagsins hefur þó einkennst af stórum hug til slíkra mála.  Kringumstæður og röð atvik hefur þó jafnan orðið til þess að okkar lang þráðasta mál í gegnum áratugina hefur ekki orðið að veruleika enn sem komið er og síðast þurfti fjármálahrun á Íslandi til að koma í veg fyrir framkvæmdir í bili.  Þar vísa ég að sjálfsögðu til íþróttahússins beðið hefur verið eftir svo lengi og gerðir hafa verið samningar um en hefur nú verið frestað um skeið. 
Frestun á byggingu íþróttahúss við Skógarsel er afleiðing af því að Reykjavíkurborg gat einfaldlega ekki efnt gerða samninga og var því gerður sérstakur samningur um frestun á byggingu hússins en jafnframt samið svo um að ÍR tæki yfir rekstur á íþróttahúsum Seljaskóla og Austurbergs.  Í samræmi við samninginn tók ÍR yfir rekstur þessara húsa á árinu 2011 og hefur það orðið veruleg lyftistöng fyrir starfið í þeim deildum sem mest nota húsin.  Að þessu leiti má segja að ÍR hafi aldrei áður búið við jafn góða aðstöðu og nú, sem felst í því að geta notað þessi hús eins og hentar starfinu jafnt virka daga sem um helgar.  Þetta fyrirkomulag getur þó aldrei komið í stað þeirra kosta sem felast í því að hafa eigið hús til umráða þar sem æfingar og keppnir fara fram í stórum dráttum og þeim heildarbrag sem eigið íþróttahús skapar félaginu. Horft fram á veginn mun ÍR að sjálfsögðu kappkosta að iðkendur búi við kjöraðstæður á hverjum tíma en þó aldrei á kostnað þess að reisa félaginu hurðarás um öxl. 

Félagsstarfið, sjálfboðaliðarnir og atburðir
Mjög gott starf er unnið í öllum deildum félagins um þessar mundir og líklega hefur starfið sjaldan verið almennt í svo góðu horfi.  Eðli málsins samkvæmt er það mikill fjöldi sjálfboðaliða sem halda starfinu gangandi en meðal þess sem á þeirra herðum hvílir er að sjá til þess að fjárhagslega gangi starfsemin upp, ráðning þjálfara, skipulag móta, atburða og margt fleira.  Þrátt fyrir að fjöldi sjálfboðaliða skipti með sér verkum, og sjái til þess að öllum verkum sé skilað svo starfið gangi upp, þá hvíla þessi verkefni hlutfallslega á fáum herðum og er ég þá að horfa til þess hversu margir foreldrar og aðrir aðstandendur iðkenda eiga hagsmuna að gæta. 
Hjá ÍR eru fjöldi atburða á ári hverju sem kalla í það heila tekið á mikinn fjölda sjálfboðaliða og augljóslega yrði lítið um atburði ef fórnfúsra sjálfboðaliða nyti ekki við.  Innan einstakra deilda eru dæmi um stóra atburði sem jafnvel hafa verið haldnir árlega um áratuga skeið, nægir í því sambandi að nefna Víðavangshlaup ÍR sem hefur farið fram frá 1916, geri aðrir betur. Til gamans má geta þess að þegar fyrsta hlaupið fór fram 1916 voru bíómyndir svart hvítar og án hljóðs. Ef horft er til tækninnar í dag má sjá hve mikil framþróun hefur verið á þeim bráðum 100 árum síðan frjálsíþróttadeild ÍR stóð fyrir fyrsta hlaupinu.  

Iðkendur og árangur
Því er oft fleygt að umgjörðin í einu félagi sé betri en í öðru og sigurhefðir skapist osfrv.  Jafnvel eru þekkt dæmi um að íþróttamenn færi sig um set í leit að þessum þáttum.  Öll íþróttafélög saman standa af sömu grundvallar atriðum sem eru; iðkendur, foreldrar/aðstandendur, félagsmenn, stuðningsmenn og umhverfið almennt.  Það búa engir aðrir til umgjörð og hefðir en við sjálf. 
Ísland er lítið land og það mun seint ganga að reka atvinnumennsku í hverskyns íþróttum á Ísland.  Vitanlega er vísir af þessu, sérstaklega í boltagreinum, en á endanum hefur ekkert íþróttafélag raunverulega langtíma fjárhagslega burði til að standa undir stórum útgjöldum vegna greiðslna til leikmanna. Hvað þá að leikmenn gangi kaupum og sölum fyrir háar fjárhæðir milli félaga á Íslandi.  Nýleg dæmi frá knattspyrnufélögum í efstu deild sanna þetta.
Eina raunhæfa leiðin til árangurs í lengri tíma samhengi er að rækta garðinn, þ.e. leggja alúð í að þjálfa og ala upp góða íþróttamenn og byggja á þeim.  Uppaldir félagsmenn leggja sig alla fram fyrir félagið og að auki er meira gaman fyrir þá sem hafa lagt vinnu að mörkum til starfsins að fylgjast með sínum íþróttamönnum vaxa og dafna.  

Félagslegi þátturinn
Við eigumst vini á ýmsum stigum á lífsleiðinni, í skóla, íþróttum, vinnustöðum og í hinum ýmsu áhugamálum.  Íþróttir eru mjög mikilvægar félagslega og auðvitað ekki síður sem forvörn og öflug stoð á lífsleiðinni.
Í fyrra bauð mér gamall vinnufélagi til margra ára í 70 ára afmælið sitt en hann hafði hvoru tveggja átt mjög farsælan feril sem knattspyrnumaður á sínum yngri árum en jafnframt notið mikillar velgengni í starfi um áratuga skeið.  Í afmælinu voru sjálfsagt á bilinu 60-80 manns en auk fjölskyldu hans og nokkurra af hans nánustu samstarfsmönnum af gamla vinnustaðnum þá var fjöldi hans bestu vina en þeir voru flestir frá þeim tíma sem hann hafði verið sem mest viðloðandi íþróttaiðkun.  Fyrir utan frábært afmæli þá fannst mér þetta standa upp úr hversu marga nána vini hann hafði eignast í gegnum íþróttirnar og rennir það stoðum og það sem ég nefndi áður um þann sess sem félagslega þáttinn skapar og vinir sem við eignumst á þessum vettvangi fylgja okkur alla tíð í gegnum þykkt og þunnt.   
   
Árið 2012
Við ÍR-ingar getum gengið inn í árið 2012 fullir bjartsýni enda starfið hjá okkur í blóma.  Við munum vinna góða sigra en auðvitað horfast í augu við einhverja ósigra, þá er mikilvægt að muna að Róm var ekki byggð á einum degi.  

Óska ÍR-ingum öllum gleðilegs árs og þakka samstarfið á árinu sem er að líða.  

Kveðja,   Hjálmar Sigurþórsson formaður