Heillaóskaskrá

ÍTR

Essei

Ottó B Arnar

Þrír frakkar hjá Úlfari

 

Brúskur hárstofa ehf

Danica sjávarafurðir hf

Ís og Ævintýri ehf

Ísfrost

Íþróttasamband Fatlaðra 

Landsamband Lögrelgumanna

Löndun ehf

Nonni Litli ehf

Orka ehf

Sálarransóknarfélag Reykjavíkur

SB Pípulagnir ehf

Skipakostur slf

Slólpi Gámar ehf

Stjörnuegg hf

Tannlæknastofa Theodórs ehf

Teiknistofan Tröð

Tösku og Hanskabúðin

Útfarastofa Íslands

Veislulist ehf

Vídd ehf

Wurt á Íslandi ehf

1957

Sunnan stormur blés í fang

Óblíðar aðstæður biðu hinna örfáu keppenda í 42. Víðavangshlaupi ÍR, 25. apríl 1957. Þótt hiti væri 10°C blés sunnan stormur. Höfðu keppendur hann í fangið fyrri hluta leiðarinnar. Var það þeim erfið raun að sækja gegn vindinum.

Keppnin nýhafin í 42. Víðavangshlaupi ÍR. Á innfelldu myndinni er sigurvegarinn, Kristján Jóhannsson.Hlaupið hófst með því að Finnbjörn Þorvaldsson, spretthlauparinn sigursæli, skaut keppendum af stað í Hljómskálagarðinum. Þar endaði hlaupið eftir hring suður á holtin og um Vatnsmýrina, en vegalengdin var um 3.000 metrar.

Til leiks voru skráðir 9 þátttakendur, fimm frá ÍR, þrír frá UMSE og einn úr Hafnarfirði. Tveir ÍR-inganna tilkynntu svo forföll og Hafnirðingurinn hætti á miðri leið. Af þeim sjö sem lögðu af stað komu aðeins sex í mark, sem var met útaf fyrir sig því aldrei höfðu færri komið í mark í sögu hlaupsins. Aðeins tvisvar höfðu þeir verið innan við tuginn, eða 7 árið 1919 og 9 árið 1949.

Meðal ÍR-inganna voru Sigurður Guðnason og Kristján Jóhannsson og í röðum Eyfirðinga Stefán Árnason, sigurvegarann frá í fyrra. Líklegt var talið að baráttan um sigurinn stæði milli þeirra þriggja. Og svo fór að keppnin um sigurinn varð allhörð.

Kristján tók forustuna þegar í Hljómskálagarðinum og hélt henni alveg helming hlaupsins móti rokinu sem á var. En honum var fylgt fast eftir af þeim Stefáni og Sigurði Guðnasyni og síðar kom Eyfirðingur á átjánda ári, Jón Gíslason, og komst inn á milli þessarar þrenningar.

Eftir mitt hlaupið tók Stefán forustuna og næstur honum kom Jón sveitungi hans. Kristján var ekki langt á eftir og komst nokkuð fljótt inn á milli þeirra Eyfirðinganna, en Stefán var fremstur þegar komið var í Hljómskálagarðinn aftur, þegar um 400 metrar voru eftir í mark.

Stefán hafði forustuna inn í garðinn, en Kristján og Jón fylgdu fast á eftir.En þá tók Kristján til sinna ráða og hleypti á feiknalegan endasprett sem Stefán fékk ekkert við ráðið. Sigraði hann örugglega en við tók barátta milli þeirra sveitunganna um annað og þriðja sætið, sem endaði með því að þeir komu svo að segja hlið við hlið í mark. Kristján rann skeiðið á 9:49,4 mínútum, Stefán á 9:53,8 og Jón var sekúndubrotinu á eftir honum.

Með hinum fjórða sigri sínum í Víðavangshlaupi ÍR sýndi Kristján Jóhannsson enn einu sinni hvílíkur hlaupari hann var. Hann gekk aldrei heill til leiks eftir meiðsli sem hann hlaut í bílslysi 1954. En Kristján hafði ekki verið í betri æfingu í langa tíð og var því spáð að gaman yrði að fylgjast með honum á hlaupabrautinni um sumarið. Rættust allir slíkir spádómar því Kristján setti hvert Íslandsmetið af öðru og náði sínu besta á öllum keppnislengdum.

Auk keppninnar um fyrsta sætið var búist við skemmtilegri keppni milli þriggja manna sveita ÍR og Norðlendinga. Og mjórri gat munurinn ekki verið. Eyfirðingar áttu annan, þriðja og fimmta mann og hlutu 10 stig. Sigur Kristjáns fleytti ÍR-ingum langt en þeir hlutu einu stigi fleira, eða 11 með því að eiga fyrsta, fjórða og sjötta mann að marki. KR-ingar voru handhafar þriggja manna bikarsins en kusu ekki að verja hann og fór hann því norður í Eyjafjörð til varðveislu í eitt ár. Fimm manna bikarinn gekk aftur á móti ekki út þar sem ekkert félag átti fulla sveit í þann keppnisflokk; munaði ÍR þar um forföll tveggja sinna manna sem skráðir voru ti lleiks.

Bara eitt Reykjavíkurfélag


Að vakna af vetrardvala


Suðurnesin draga


Úrslitin 1957